Αλευρώνουμε ομοιόμορφα τα μπουτάκια του κοτόπουλου (ή τις φέτες του στήθους, εάν αυτή είναι η επιλογή σας).

Τινάζουμε τα κομμάτια να πέσει το παραπανίσιο αλεύρι (μην προσπεράσετε αυτό το βήμα χωρίς να του δώσετε σημασία, είναι το ΜΥΣΤΙΚΟ για μία πετυχημένη, κρεμώδη και πυκνή, σάλτσα “alla puttanesca”.

Σε ένα ευρύχωρο αντικολλητικό τηγάνι, αφού το ζεστάνουμε καλά, ρίχνουμε μία …γενναιόδωρη γυρισιά καλό ελαιόλαδο.

Μόλις ζεσταθεί καλά και αυτό, χαμηλώνουμε την ένταση στο 6 και ρίχνουμε τις σκελίδες του σκόρδου με τη φλούδα τους αλλά τσακισμένες (“in camicia”, για να μπορέσετε –όσες θέλετε– να τις αφαιρέσετε στο τέλος) και τις ροδίζουμε σε αυτήν την μέτρια-προς-δυνατή φωτιά.

Μαζί ρίχνουμε και την καυτερή πιπερίτσα (ολόκληρη όσες θα την αφαιρέσετε προς το τέλος, κομματιασμένη οι πιο …τολμηρές). Ελλείψη καυτερής πιπεριάς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μπούκοβο (μία τσιμπιά, 1/4 κουταλάκι).

Σε αυτό το αρωματισμένο ελαιόλαδο θα δώσουμε τώρα ακόμη περισσότερη ένταση: προσθέτουμε τα φιλέτα της αντσούγιας.

Ανακατεύουμε με ξύλινο κουτάλι να λιώσουν και να διαλυθούν μέσα στο ελαιόλαδο.

Προσθέτουμε το αλευρωμένο κοτόπουλο.

Το ροδίζουμε πάνω από δυνατή φωτιά για μερικά λεπτά, φροντίζοντας να το γυρίζουμε συχνά, για να μη μας κολλήσει η πετσούλα του. Ειδικά οι 2-3 πρώτες φορές φροντίστε να είναι πολύ γρήγορα, είναι και οι πιο …επιρρεπείς στο “άρπαγμα”.

Ακόμη και ένα μεγάλο τηγάνι, όμως, μπορεί να αποδειχθεί όχι αρκετό για να χωρέσει όλα τα κομμάτια του κοτόπουλου. Μη διστάσετε λοιπόν να τα τηγανίσετε σε δύο δόσεις, μισά μισά,

.ούτε και να προσθέσετε λίγο ακόμη ελαιόλαδο εάν δείτε ότι το χρειάζεται.

Αυτή η διαδικασία χρησιμεύει στο να θωρακίσει το κρέας και κατά συνέπεια να εγκλωβίσει μέσα του τους χυμούς του που θα το διατηρήσουν ζουμερό.

Όταν ροδίσει καλά το κοτόπουλο από όλες τις πλευρές του, σβήνουμε με το κρασί. Αφήνουμε σε αυτή τη δυνατή φωτιά να εξατμισθεί το αλκοολούχο μέρος του και να μείνουν στο τηγάνι μόνο τα αρώματά του.

Προσθέτουμε στο τηγάνι με το κοτόπουλο τον πελτέ ντομάτας (ο ρόλος του είναι για να δώσει ένταση στο χρώμα της σάλτσας) και τον διαλύουμε στο καυτό λάδι (όταν καίγεται βγάζει μεγαλύτερη ένταση στα αρώματά του),

.τις ντομάτες κονκασέ (εάν χρησιμοποιήσετε φρέσκια ντομάτα θα πρέπει προηγούμενα να τη ζεματίσετε και μετά να την ξεφλουδίσετε και να την κόψετε σε κομμάτια),

.και τα ντοματίνια, πλυμένα και κομμένα στη μέση (αυτών εδώ, πάλι, ο ρόλος είναι καθαρά διακοσμητικός).

Σκεπάζουμε το τηγάνι, αφήνουμε την ένταση στο μάτι στο μέτριο (στο 6 σε κλίμακα που φθάνει στο 9) και μαγειρεύουμε για τουλάχιστον 30 με 35 λεπτά,

.προσθέτοντας –εάν δείτε να το χρειάζεται– λίγο νερό.

Σε τακτά διαστήματα φροντίζουμε να γυρίζουμε (με μεγαλύτερη προσοχή όσο περνάει η ώρα) τα κομμάτια του κοτόπουλου από την άλλη πλευρά και να ανακατεύουμε τη σάλτσα, περιχύνοντάς τα και αυτά, για να μαγειρευθούν ομοιόμορφα και για να νοστιμίσουν από τη σάλτσα.

Κανά-δυό λεπτά πριν περάσει αυτός ο χρόνος, προσθέτουμε και την κάπαρη, τις ελιές, τη ρίγανη και κανονίζουμε το αλάτι και το πιπέρι του φαγητού ανάλογα με τα γούστα μας.

Συνεχίζουμε για 2-3 λεπτά ακόμη το μαγείρεμα, και δοκιμάζουμε το βαθμό που έχει μαγειρευθεί το κοτόπουλο. Εάν χωρίζεται εύκολα από το κόκκαλο, είναι έτοιμο. Διαφορετικά παρατείνουμε το μαγείρεμα μέχρι να το δούμε να είναι έτοιμο.

Όταν περάσει αυτός ο χρόνος, απομακρύνουμε το καπάκι, ανεβάζουμε την ένταση στο δυνατό και συνεχίζουμε το μαγείρεμα μέχρις ότου πυκνώσει η σάλτσα και γίνει κρεμώδης. Δεν θέλουμε “νερουλά” πράγματα, εδώ πρόκειται για την puttanesca, και όλα γίνονται με.... επαγγελματισμό. Όσες δεν τις θέλουν, απομακρύνουν τις σκελίδες του σκόρδου αλλά και την καυτερή πιπεριά.

Σερβίρουμε το φαγητό ζεστό-ζεστό, είτε έτσι όπως είναι, μόνο με τη σάλτσα του,

.είτε με τη συνοδεία ρυζιού ή πουρέ πατάτας και με μία καλή δόση ψιλοκομμένου μαϊντανού. Απολαύστε ένα πολύ νόστιμο, καθαρά μεσογειακό πιάτο.