Σε ένα τηγάνι ενώνουμε το ελαιόλαδο με τα ψιλοκομμένα σκόρδο, θυμάρι και δενδρολίβανο και με το μαύρο πιπέρι.

Ανεβάζουμε το τηγάνι σε μία εστία και πάνω σε χαμηλή φωτιά ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο, ανακατεύουντας πότε-πότε, για 8 με 10 λεπτά, φροντίζοντας να μην αρπάξει και πικρίσει το σκόρδο. Έτσι ψιλοκομμένο όπως είναι δεν θέλει και πολύ, γι’ αυτό χαμηλή ένταση, ανακάτεμα και έλεγχο. Το αφήνουμε στην άκρη.

Πάνω στον πάγκο εργασίας κοσκινίζουμε το αλεύρι δημιουργώντας ένα βουναλάκι. Ανοίγουμε μία λακκουβίτσα στο κέντρο.

Σε ένα μπολάκι διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει μία τσιμπιά ζάχαρη. Ακόμη καλύτερα εάν χρησιμοποιήσουμε λίγο (1/4 από ένα μικρό κουταλάκι) μέλι.

Αδειάζουμε τη διαλυμένη μαγιά στη λακκούβα που έχουμε δημιουργήσει στο αλεύρι.

Προσθέτουμε και 2 κουταλιές από το αρωματισμένο ελαιόλαδο.

Αρχίζουμε να φέρνουμε αλεύρι από τα “ριζά του βουνού” και να δεσμεύουμε σιγά-σιγά το ελαιόλαδο.

Προσθέτουμε, λίγο-λίγο τη φορά, χλιαρό νερό που έχουμε παραδίπλα μας και στο οποίο έχουμε διαλύσει μία τσιμπιά αλάτι.

Ζυμώνουμε με δυνατές κινήσεις μέχρι να πάρουμε μία ζύμη λεία και ομοιογενή.

Φτιάχνουμε μία μπάλα, τη βάζουμε σε ελαφρά αλευρωμένο μπολ, σκεπάζουμε με μία καθαρή πετσέτα και αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουρασθεί και να φουσκώσει, για ένα 2ωρο περίπου. Προτιμήστε ένα ζεστό και μακριά από ρεύματα μέρος, ένα καλοριφέρ ή και τον φούρνο της κουζίνας σας, με αναμμένο το φως του.

Ετοιμάζουμε τη γέμιση: Ξεφλουδίζουμε τα κρεμμύδια και τα κόβουμε σε λεπτές φέτες.

Ρίχνουμε το κομμένο κρεμμύδι σε ένα μπολ με νερό και το αφήνουμε για περίπου ένα 10λεπτο να ξεκουρασθεί (και να χάσει ένα μέρος της αψάδας του).

Το αφαιρούμε και το στραγγίζουμε ταμπονάροντάς το με απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

Πλένουμε και στεγνώνουμε τα ντοματίνια,

.τα κόβουμε στη μέση και, αν έχουν πολλά σπόρια και υγρά εσωτερικά, τα αφαιρούμε για να μην έχουν πολύ υγρασία.

Κόβουμε σε ροδέλες τις ελιές,

.και το ζαμπόν σε σχετικά μικρά κομμάτια.

Κόβουμε και το pecorino σε μικρά κυβάκια.

Ανεβάζουμε ένα τηγάνι με 3-4 κουταλιές καλό ελαιόλαδο στο μάτι και, αφού το ζεστάνουμε καλά προσθέτουμε τις φέτες του κρεμμυδιού και τις τσιγαρίζουμε σε “ζωντανή” φωτιά για μερικά λεπτά.

Προσθέτουμε τα κομμένα ντοματίνια, χαμηλώνουμε την ένταση στο μέτριο και μαγειρεύουμε για 10 λεπτά περίπου.

Σε ένα μπολ ενώνουμε τις ροδέλες ελιάς, τις αντζούγιες, στραγγσμένες από το λάδι τους και κομμένες σε μικρότερα κομμάτια, την κάπαρη, το κομμένο ζαμπόν και τα κυβάκια του pecorino.

Προσθέτουμε και τη σάλτσα ντομάτας και κρεμμυδιών και ανακατεύουμε πολύ καλά, να ενωθούν ομοιόμορφα όλα τα υλικά της γέμισης.

Μετά το 2ωρο φούσκωμα αλευρώνουμε ελαφρά τον πάγκο μας, ξαναπαίρνουμε τη ζύμη από το μπολ της, τη χωρίζουμε σε δύο μέρη (το ένα ελαφρά μεγαλύτερο από το άλλο) και, με τα βοήθεια του πλάστη, τα ανοίγουμε σε δύο δίσκους, τον ένα (αυτόν με την περισσότερη ζύμη) λίγο μεγαλύτερο από τον άλλο.

Αλείφουμε καλά με το αρωματισμένο ελαιόλαδο (με το 1/2 της ποσότητας, 3 κουταλιές δηλαδή) ένα κυκλικό ταψί

.και τοποθετούμε τον μεγαλύτερο από τους δύο δίσκους. Ανασηκώνουμε τη ζύμη να καλύψει τα τοιχώματα του ταψιού.

Πάνω στη ζύμη απλώνουμε τη γέμισή μας να την καλύψει εντελώς.

Σκεπάζουμε με τον μικρότερο δίσκο και κλείνουμε καλά δημιουργώντας ένα κορδονάκι περιμετρικά, σφραγίζοντας το περιεχόμενο για να μαγειρευθεί στους ατμούς που θα δημιουργηθούν.

Πιέζουμε ελαφρά τη ζύμη με τα δάκτυλά μας, για να δημιουργηθούν βαθουλώματα, “δακτυλιές”, την χαρακτηριστική επιφάνεια που έχουν οι focaccie.

Περιχύνουμε την focaccia με το υπόλοιπο αρωματισμένο ελαιόλαδο (τις 3 τελευταίες κουταλιές).

Την αφήνουμε να ξεκουρασθεί για άλλα 30 λεπτά.

Προς το τέλος αυτού του χρόνου θερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς, βάζουμε το ταψί μας και ψήνουμε για 40 λεπτά περίπου, μέχρι να χρυσίσει επιφανειακά.

Όταν η focaccia έχει πάρει ένα ωραίο χρυσαφί χρώμα, τη βγάζουμε από το φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει λίγο και να χλιαρύνει.

Την κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε. Καλή απόλαυση.