Ρύζι στο χρώμα του κεχριού από τα χέρια ενός παιδιού. Με μπιφτέκι, ασφαλώς!
Δεύτερη απόπειρα στην κουζίνα. Αυτή τη φορά με κάτι αλμυρό.
Ρύζι με ύφος “ευγενούς risotto”, για συνοδεία σε ένα ζουμερό και νόστιμο μοσχαρίσιο μπιφτέκι. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Εχθές η μαμά μας είχε φτιάξει μπιφτέκια από μοσχαρίσιο κιμά, με φρέσκο βούτυρο, στο τηγάνι-γκριλιέρα. Μία νοστιμιά από τις λίγες που μόνον εκείνη ξέρει να φτιάχνει (και μη σας ξεφύγει κουβέντα στον μπαμπά, γιατί δεν του πολυαρέσει να το παραδέχεται). Είχε περισσέψει μία μπιφτεκάρα για σήμερα. Την ήθελα όμως με κάτι άλλο από τα λαχανικά που μας είχε φτιάξει για συνοδεία η μαμά.
Και επειδή μου αρέσουν μεν τα μπιφτέκια της μαμάς, αλλά μου αρέσουν επίσης και τα ριζότο του μπαμπά (και μη σας ξεφύγει κουβέντα στη μαμά, γιατί δεν της πολυαρέσει να παραδέχεται ότι εκείνος τα κάνει καλύτερα) και επειδή δεν ξέρω ακόμη όλη τη διαδικασία που θέλει ένα ριζότο, σκέφθηκα να φτιάξω ότι πιο κοντινό μπορούσα. Ρύζι καρολίνα σιγομαγειρεμένο, να γίνει σαν ριζότο.
Από το αποτέλεσμα πιστεύω ότι τα κατάφερα. Και συνόδεψα με αυτό την μπιφτεκάρα μου σε ένα πιάτο που μου άρεσε πολύ. Αν θέλετε, διαβάστε τα βήματα που ακολούθησα.
Ρύζι στο χρώμα του κεχριού από τα χέρια ενός παιδιού. Με μπιφτέκι, ασφαλώς!
Δεύτερη απόπειρα στην κουζίνα. Αυτή τη φορά με κάτι αλμυρό.
Ρύζι με ύφος “ευγενούς risotto”, για συνοδεία σε ένα ζουμερό και νόστιμο μοσχαρίσιο μπιφτέκι. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Εχθές η μαμά μας είχε φτιάξει μπιφτέκια από μοσχαρίσιο κιμά, με φρέσκο βούτυρο, στο τηγάνι-γκριλιέρα. Μία νοστιμιά από τις λίγες που μόνον εκείνη ξέρει να φτιάχνει (και μη σας ξεφύγει κουβέντα στον μπαμπά, γιατί δεν του πολυαρέσει να το παραδέχεται). Είχε περισσέψει μία μπιφτεκάρα για σήμερα. Την ήθελα όμως με κάτι άλλο από τα λαχανικά που μας είχε φτιάξει για συνοδεία η μαμά.
Και επειδή μου αρέσουν μεν τα μπιφτέκια της μαμάς, αλλά μου αρέσουν επίσης και τα ριζότο του μπαμπά (και μη σας ξεφύγει κουβέντα στη μαμά, γιατί δεν της πολυαρέσει να παραδέχεται ότι εκείνος τα κάνει καλύτερα) και επειδή δεν ξέρω ακόμη όλη τη διαδικασία που θέλει ένα ριζότο, σκέφθηκα να φτιάξω ότι πιο κοντινό μπορούσα. Ρύζι καρολίνα σιγομαγειρεμένο, να γίνει σαν ριζότο.
Από το αποτέλεσμα πιστεύω ότι τα κατάφερα. Και συνόδεψα με αυτό την μπιφτεκάρα μου σε ένα πιάτο που μου άρεσε πολύ. Αν θέλετε, διαβάστε τα βήματα που ακολούθησα.
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Καταρχήν βγάζω από τη συσκευασία του το ρύζι, στην ποσότητα που μου χρειάζεται. Η ποσότητα, λέει η μαμά, πρέπει να είναι γύρω στα 80 γραμμάρια το άτομο. Η ποσότητα, λέει ο μπαμπάς, μπορεί να είναι όση τραβάει η όρεξή μας. Ακουλούθησα τη δεύτερη υπόδειξη, ξεχώρησα 150 γραμμάρια και, αν περισσέψει (;;;;;) κάποιος θα βρεθεί να το τιμήσει.
- 2
Ακολουθώντας τις οδηγίες της συσκευασίας του ρυζιού έβαλα σε μία κατσαρόλα να βράσουν 380 γραμμάρια νερό, δυόμιση φορές η ποσότητα του ρυζιού έλεγε. Ακολουθώντας τις οδηγίες του μπαμπά, πρόσθεσα λίγο αλάτι αλλά και λίγη σκόνη κουρκουμά. Το πρώτο θα “διορθώσει” τη γεύση, ο δεύτερος θα απογειώσει το άρωμα. Ανακάτεψα να διαλυθούν.
- 3
Όταν το νερό στην κατσαρόλα άρχισε να βράζει (δείτε τι υπέροχο χρώμα έχει...), έριξα το ρύζι. Ανακάτεψα να μην κολλήσει τώρα που έπεσε η θερμοκρασία και διακόπηκε ο βρασμός.
- 4
Χαμήλωσα τη θερμοκρασία στο χαμηλό, σκέπασα την κατσαρόλα με το καπάκι της και άφησα το ρύζι να σιγομαγειρευτεί για τον χρόνο που έλεγε η συσκευασία του (20 λεπτά).
- 5
Είχα λοιπόν τον χρόνο να.....“αναζωογονήσω” το μπιφτέκι και λίγο μπρόκολο για συνοδευτικό. Ανέβασα ένα τηγάνι σε ένα άλλο μάτι της κουζίνας μας, έριξα μέσα το μπιφτέκι και δύο-τρεις φουντίτσες από το μπρόκολο, πρόσθεσα και λίγο φρέσκο βούτυρο, άφησα το βούτυρο να λιώσει πάνω από δυνατή φωτιά και στη συνέχεια τα άφησα να ζεσταθούν, σε πιο χαμηλή φωτιά και σκεπασμένα με μια κόλλα αλλουμινόχαρτο που βρήκα διαθέσιμη. Απλά για να κρατήσει τη θερμότητα φυλακισμένη μέσα στο τηγάνι.
- 6
Όταν το ρύζι ήταν έτοιμο (πρέπει να απορροφήσει όλο το νερό του και να στεγνώσει, δημιουργώντας τρύπες στην επιφάνειά του), το τράβηξα από το μάτι, το ανακάτεψα (το “έσπασα” καλύτερα, με ένα ξύλινο κουτάλι) και το άφησα για ένα πεντάλεπτο, σκεπασμένο πάντα, να σταθεί, Το ρύζι συνεχίζει να μαγειρεύεται αυτόν το χρόνο και χυλώνει.
- 7
Σερβίρισα στο πιάτο μου (μάλλον τα πέρασα εκείνα το 80 γραμμάρια, αλλά περίσσεψε και άλλο πολύ ρύζι), πρόσθεσα από δίπλα και το μπιφτέκι με το μπρόκολο (που μαγειρεμένο στο φρέσκο βούτυρο έβγαζε μία υπέροχη ευωδιά) και αποσύρθηκα να απολαύσω το δημιούργημά μου! Πεντανόστιμο!!!
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές


















Σχόλια