เปิดตู้เย็นด้วยใจที่มั่นคง นำผักบุ้ง แอนด์ น้องหมูบดปรุงรส ออกมา

ผักบุ้งเราหันใส่ถุงซิปเก็บไว้มาหลายวันเลย จึงทำแค่เอาออกมาล้างน้ำเท่านั้น ส่วนน้องหมูบดของเรายังแข็งโป๊กอยู่ ก็เอาแช่น้ำไปก่อน อย่ารีบแม้หิวไส้จะขาด //โครกคราก

หยิบยกเครื่องปรุงออกมาด้วยใจที่ทรงองอาจในวิถีคนหิวมากมาย ใช้น้ำตาลซองแหล่ะ ซื้อมานานละว่าจะชงกาแฟกิน แต่ไม่มีอารมณ์สุนทรีย์พอ คิก //เหลือบมองน้ำตาลซองที่ไม่รู้ตอนนั้นนึกอะไรถึงซื้อมา

มัวแต่เล่น!! พอๆๆ!! ตั้งกระทะ เปิดไฟ ใส่น้ำมันลงไป รอให้มันปุดๆ เหมือนลาวาที่จะปะทุ

พอน้ำมันเดือดปุดๆ เหมือนแม่สาวมีวันนั้นของเดือน ก็ปล่อยให้น้องเทน้องพริกลงไปเริงระบำหน้าท้องให้โชยกลิ่นหอมฉุย //ฮัดเช้ยยย

รู้สึกน้องแห้งเหมือนลำธารขาดน้ำงั้นเหรอ? ก็เพิ่มความชุ่มช้ำให้น้องสักนิด //รินน้ำเปล่าใส่เล็กน้อย

รสชาติโอเคแล้วยังไง ว่าไป!! ถึงตาพระเอกของงาน น้องผักบุ้งยอดดวงใจ!!!

ใช้ไฟแรงขึ้นสักหน่อย บรรจงผัดน้องให้เข้ากัน อย่ารีบร้อนแม้กลิ่นจะทำเอาน้ำลายหกก็ตาม

พอผัดจนมั่นใจว่าทุกอย่างลงตัว ลองชิมสักนิด ถ้ารู้สึกอยู่ได้เค็มอีกหน่อย เหยาะน้ำปลาให้ขึ้นกลิ่นบางๆ ตะวัดตะหลิวอย่าชำนาญไปสักที แล้วอันเชิญน้องลงจานได้เลยยยย ไปกันข้าวกัน