Αφήνουμε τις αχιβαδούλες σε νερό με αλάτι (ακόμη καλύτερα σε θαλασσινό νερό, αν τις έχετε μαζέψει μόνες σας) να μείνουν και να αποβάλλουν την άμμο που ενδεχομένως έχουν κατακρατήσει μέσα τους. Τις αφήνουμε έτσι για ένα 24ωρο, να καθαρίσουν εντελώς, να βγεί ακόμη και ο τελευταίος κόκκος άμμου.

Μετά από αυτόν τον χρόνο, τις ξεπλένουμε καλά και τις ρίχνουμε σε ένα τηγάνι που έχουμε ζεστάνει προηγουμένως σε χαμηλή φωτιά, ΧΩΡΙΣ να προσθέσουμε ούτε στάλα νερό. Ούτε και ελαιόλαδο.

Με το που θα ξανανεβάσουμε το τηγάνι στο μάτι, ακόμη και σε αυτή τη χαμηλή φωτιά, μέσα σε 1-2 λεπτά οι αχιβάδες θα ανοίξουν, υποφέροντας από την απότομη αύξηση της θερμοκρασίας. Τις φέρνουμε και μερικές γύρες με ένα ξύλινο κουτάλι, να έρθουν και οι πιο πάνω σε επαφή με τον καυτό πάτο του τηγανιού. Εάν, παρελπίδα, κάποιες μείνουν κλειστές, τις απομακρύνουμε, κατά πάσαν πιθανότητα είναι ακατάλληλες για φάγωμα.

Τις καθαρίζουμε με υπομονή, μία μία, κρατώντας μερικές με το όστρακό τους, για διακόσμηση των πιάτων. Έτσι όπως ήσαν στεγνές, δεν λαδώνουν καθόλου τα χέρια (όπως συμβαίνει σε μία άλλη συνταγή που έχω ανεβάσει παλιότερα) και η δουλειά αυτή μπορεί να αποδειχθεί πολύ διασκεδαστική ακόμη και για μικρά παιδάκια.

Το νερό που έχουν αποβάλλει στο τηγάνι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ για πέταμα. Θα το μαζέψουμε (για αυτήν την ποσότητα των αχιβάδων θα είναι γύρω στις 3-4 κουταλιές), θα το φιλτράρουμε και θα το κρατήσουμε στην άκρη για μία επόμενη στιγμή. Ο λόγος που ανοίξαμε τις αχιβάδες ΣΕ ΧΑΜΗΛΗ φωτιά, είναι ακριβώς για να μην εξατμισθεί αυτό το υπέροχο ζουμάκι!

Πριν ξεκινήσουμε τη σάλτσα, βάζουμε να βράσουν τα ζυμαρικά μας. Ανεβάζουμε στο μάτι μία κατσαρόλα με άφθονο, αλατισμένο νερό και μόλις πάρει καλά βράση, προσθέτουμε τα ζυμαρικά μας. Θα τα βράσουμε 2 λεπτά λιγότερο από τον χρόνο που αναγράφεται στη συσκευασία τους και θα ολοκληρώσουμε το μαγείρεμά τους στο τηγάνι, μαζί με τη σάλτσα.

Ετοιμάζουμε τη σαλτσούλαΣτο ίδιο τηγάνι που ανοίξαμε τις αχιβαδούλες, προσθέτουμε τώρα μία στάλα (2 κουταλιές) καλό ελαιόλαδο και, μόλις κάψει, ρίχνουμε και το κομμάτι της καυτερής πιπερίτσας (ή το μπούκοβο), όπως και το σκόρδο κομμένο σε λεπτές φετούλες

Προσθέτουμε και το μαϊντανό (1 κουταλιά) πολύ ψιλοκομμένο,

Και, τέλος, τις ντομάτες κομμένες σε μικρά κυβάκια.

Τα αφήνουμε όλα μαζί για λίγα λεπτά σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, να μαραθούν και να ετοιμασθεί η σαλτσούλα μας. Ήρθε η ώρα να προσθέσουμε και τις καθαρισμένες αχιβάδες μας. Τις ρίχνουμε στο τηγάνι,

Προσθέτουμε και το νερό τους, που έχουμε φιλτράρει προηγουμένως και κανονίζουμε στο αλάτι. Τις μαγειρεύουμε για περίπου 2 λεπτά, στην ίδια πάντα “ζωντανή” (μέτρια-δυνατή) φωτιά.

Παραδίπλα θα έχουν ήδη βράσει τα ζυμαρικά μας (linguine). Με μία πιρούνα τα βγάζουμε από την κατσαρόλα, όπως είπαμε, όσο είναι ακόμη “al dente” και τα ρίχνουμε κατευθείαν στο τηγάνι με τις αχιβάδες.

Ανακατεύουμε καλά να απλωθεί η σάλτσα και οι αχιβαδούλες σε όλη τη ποσότητα των ζυμαρικών και τα αφήνουμε πάνω στο σβηστό αλλά καυτό ακόμη μάτι για άλλα 1 με 2 λεπτά, να αρωματισθούν καλά. Όπως είδατε, δεν τα σουρώσαμε (αυτή είναι μία τεχνική που καλόν είναι να ακολουθείτε κάθε φορά που φτιάχνετε ζυμαρικά που θα τα περιχύσετε με σάλτσα). Μαζί τους, λοιπόν, κουβαλούν όλη την υγρασία τους από το νερό της κατσαρόλας, πέρα από αυτήν, όμως, τους προσθέτουμε και μία μικρή ποσότητα από το νερό του βρασμού τους (μερικές κουταλιές, ανάλογα με το εάν είναι περισσότερο ή λιγότερο στεγνή η σάλτσα μας). Είναι όλο άμυλο και θα βοηθήσει τη σάλτσα να δέσει, διατηρώντας ταυτόχρονα τα ζυμαρικά μας ζουμερά.

Πασπαλίζουμε με επιπλέον ψιλοκομμένο μαϊντανό (άλλη 1 κουταλιά), ένα τελευταίο ανακάτεμα και σερβίρουμε στα πιάτα. Κοιτάξτε μη “ρίξετε” τους πρώτους και μείνει όλη η σάλτσα στο τελευταίο πιάτο, το δικό σας, θα σας πάρουν είδηση και θα έχετε κακά ξεμπερδέματα….. Ανάλογα με τις προτιμήσεις, μπορούμε να προσθέσουμε από πάνω και λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι, για το εξαιρετικό άρωμα που προσδίδει.

Τελευταίο “άγγιγμα” μερικές αχιβάδες με το κέλυφός τους, από εκείνες που έχουμε κρατήσει στην άκρη και τα πιάτα να φύγουν αμέσως για το τραπέζι, πρέπει να φαγωθούν όσο ακόμη είναι πολύ ζεστά.

Και όταν το τραπέζι βρίσκεται ανάμεσα σε λουλούδια, κάτω από μία υπέροχη πέργκολα με τα τσαμπιά σταφύλια να κρέμονται πάνω από το κεφάλι σου, με τη θέα να σου κόβει την ανάσα, σε ένα από τα πιο όμορφα σημεία που έχω ποτέ δειπνήσει, στο Περαχώρι της Ιθάκης,

Αυτή γίνεται μία από τις πιο όμορφες στιγμές του πανέμορφου (και κατακακόμοιρου) ελληνικού καλοκαιριού!!!

Και λέω “μία από τις πιο όμορφες”, γιατί υπάρχουν και άλλες… σαν και αυτή, για παράδειγμα! Και πόσο …“παραγωγικές”. Δείτε εδώ συγκομιδή!!!