Ανεβάζουμε ένα τηγάνι στο μάτι και ζεσταίνουμε καλά το ελαιόλαδο.

Ανεβάζουμε σε ένα άλλο μάτι μία κατσαρόλα με μπόλικο και καλά αλατισμένο νερό, να ζεσταίνεται παράλληλα, για να βράσουμε τα spaghetti. Τα ξεκινούμε ταυτόχρονα, με την ετοιμασία της σάλτσας, ώστε να είναι έτοιμα περίπου την ίδια ώρα, για να πέσουν κατευθείαν στο τηγάνι με τη σάλτσα.

Από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι έχω φυλαγμένο, βαθιά μέσα στο ψυγείο, ένα...μυστικό. Παγωμένο λίπος από το...ατελείωτο που είχε βγάλει η χήνα που κάναμε στο φούρνο. Είναι ένα λίπος πολύ-πολύ εύγευστο, ιδανικό για να νοστιμίζει κάθε είδους παρασκευές, κάτι που θα κάνει και στη σημερινή μας. Έριξα λοιπόν μία γεμάτη-γεμάτη κουταλιά μέσα στο νερό που ζεσταινόταν για τα spaghetti.

Επιστρέφουμε στο τηγάνι και ρίχνουμε τα μανιτάρια (μία συσκευασία προβρασμένα εδώ, αλλά κάλλιστα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και φρέσκα, καθαρισμένα και λεπτοκομμένα. Ο χρόνος θα είναι λίγο διαφορετικός, αλλά τα παρακολουθούμε).

Προσθέτουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε ροδέλες και το ξερό κρεμμύδι σε λεπτές φέτες,

.και αλατοπιπερώνουμε, νοστιμίζοντας τα μανιτάρια (αυτά είναι που πρέπει να πάρουν γεύση, έτσι...νερόβραστα που βγαίνουν από την κονσέρβα τους!)

Προσθέτουμε και τις πιπεριές, κομμένες σε λεπτές λωρίδες. Προτείνεται να είναι διαφορετικού χρώματος καθαρά για το αισθητικό οπτικό αποτέλεσμα, όχι ότι έχουν κάποια διαφορά στη γεύση. Αποφύγετε να βάλετε Φλωρίνης, έχουν πιο σκληρή φλούδα και δεν προλαβαίνει να μαλακώσει εντελώς στο σύντομο χρόνο που θα μαγειρέψουμε τη σάλτσα.

Σκεπάζουμε το τηγάνι με καπάκι και αφήνουμε τη σάλτσα να μαγειρευτεί, σε μέτρια φωτιά, για όση ώρα θα βράσουν τα spaghetti. Και λίγο λιγότερο μάλιστα!

Το νερό στην κατσαρόλα θα πρέπει τώρα να βράζει έντονα. Ρίχνουμε λοιπόν τα ζυμαρικά μας, μόλις μαλακώσουν και μπουν ολόκληρα στο νερό τα φέρνουμε δυό-τρείς γυρισιές και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να φθάσουν να είναι “al dente” (περίπου 1 λεπτό πριν φθάσουν στον αναγραφόμενο χρόνο βρασμού).

Τα ζυμαρικά θέλουν πολύ νερό στο βράσιμό τους (οι ιταλοί ισχυρίζονται ότι απαιτείται 1 λίτρο νερού για κάθε 100 γραμμάρια ζυμαρικού που βράζουμε). Αυτό, βέβαια, σημαίνει σημαντικά περισσότερο χρόνο για να ζεσταθεί όλο αυτό το νερό και να αρχίσει να βράζει. Εγώ λοιπόν βάζω λιγότερο, γύρω στα 2/3 αυτής της ποσότητας, σε αυτήν όμως την περίπτωση, χρειάζονται ανακάτεμα κάθε τόσο, για να μην κολλήσουν κάποια μεταξύ τους.

Δύο λεπτά πριν την ώρα που θα βγάλουμε τα spaghetti, αφαιρούμε πρώτα με τρυπητή κουτάλα τα χορταρικά από το τηγάνι, αφήνουμε να στραγγίσουν πίσω στο τηγάνι όσο λάδι έχει απομείνει και τα βάζουμε σε ένα βαθύ πιάτο.

Πίσω στο τηγάνι, προσθέτουμε στο λιγοστό ελαιόλαδο που έχει...ξεφύγει από τα μανιτάρια, άλλη μία μικρή ποσότητα (2-3 κουταλιές),

.και ρίχνουμε τις 2 σκελίδες σκόρδου κομμένες σε λεπτές φέτες, αλλά και την θρυμματισμένη καυτερή πιπερίτσα.

Μόλις αρωματίσουν το λάδι, προσθέτουμε τα μαλακωμένα λαχανικά μας και ανακατεύουμε δύο-τρεις φορές,να αρωμαρισθούν και αυτά,

.πριν τους ρίξουμε, τελικά, και τα spaghetti, απ’ ευθείας από την κατσαρόλα τους, έτσι όπως είναι, με όση από την υγρασία κουβαλούν μαζί τους (άλλωστε είναι υγρασία με πολύ άμυλο μέσα της, που θα βοηθήσει τη σάλτσα να δέσει όμορφα και να πάρει βελούδινη υφή).

Σοτάρουμε για 1 λεπτό, να ολοκληρώσουν τα spaghetti το μαγείρεμά τους και να ανακατευθούν καλά με τα λαχανικά, αλλά κυρίως να πάρουν γεύση και άρωμα από το αρωματισμένο με το σκόρδο καυτερό ελαιόλαδο, και σερβίρουμε. Είναι μία πολύ νόστιμη μακαρονάδα που συνδυάζει την αγαπημένη γεύση aglio, olio, peperoncino με την νοστιμιά των μαγειρεμένων λαχανικών. Και απέφυγα και την ιδιαίτερα πικάντικη γεύση των πρώτων. “Έρρικα, έρχεται το πιάτο σου”!