΄Ενα αυτοκρατορικό πιάτο!Πώς μπαϊλντισε ο ιμάμης?Ε,κάπως έτσι ευχαριστήθηκε κι ο σουλτάνος!Και εξηγούμαι καλύτερα.Στην προσπάθειά τους να καλύψουν γευστικά οι μάγειρες τον απαιτητικό ουρανίσκο του Μουράτ του Δ΄,επινόησαν αυτό το πιάτο και ευτυχώς για τα κεφάλια τους,τα κατάφεραν.Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ήταν τόσο ανικανοποίητος μιας και ήταν γιος Ελληνίδας, μιας κόρης ιερέα από την Τήνο την οποία έφεραν ως σκλάβα στα χαρέμια του Αχμέτ του 1ου.
Υπάρχει βέβαια, και μια πιο πρόσφατη εκδοχή του πιάτου.Στο δρόμο για τη διώρυγα του Σουέζ,η σύζυγος του Ναπολέοντα Γ΄,κάναν μια ενδιάμεση στάση στην Κων/πολη και σ'ένα extravagant δείπνο 19(!!!) πιάτων υπήρχε και η εν λόγω συνταγή.Η αυτοκράτειρα φανερά ικανοποιημένη έστειλε σε ανταπόδοση της φιλοξενίας ένα συρμό τεσσάρων βαγονιών με χρυσάφια και αραβουργήματα.Τώρα αν ήταν μόνο το πιάτο που την εντυπωσίασε,οι κακές γλώσσες λένε κι άλλα...Τα συμπεράσματα δικά σας.
Στην αυθεντική εκδοχή πάντως, χρησιμοποιήθηκε αρνί-κλασικά-εμείς το παραλλάξαμε με μοσχαράκι.Ωστόσο, δεν είναι τυχαίο που η μελιτζάνα είναι πανταχού παρούσα σε επίσημα ανατολίτικα πιάτα.
Η συνταγή,αν και κάπως δύσκολη,σίγουρα σε αποζημιώνει για τον κόπο σου.Είναι πεντανόστιμη και αυστηρά χειμωνιάτικη