Σε ένα μπολ ρίχνουμε όλα τα υλικά για τα κεφτεδάκια και τα ζυμώνουμε για 2-3 λεπτά να ενωθούν ομοιόμορφα, σε ένα ομοιογενές μείγμα.

Τους τηγανίζουμε σε τηγάνι όπου έχουμε ζεστάνει καλά (να κάψει) λίγο καλό ελαιόλαδο, να πάρουν χρώμα από όλες τις πλευρές τους. Επειδή χρησιμοποίησα μικρό τηγάνι, τους τηγάνισα σε δύο δόσεις, για να μην πέσει η θερμοκρασία του λαδιού. Εσείς δεν έχετε κανένα λόγο να το κάνετε αυτό, εφ’ όσο το τηγάνι που θα χρησιμοποιήσετε είναι αρκούντως ευρύχωρο.

Όταν οι κεφτέδες μας είναι έτοιμοι, τους αφαιρούμε από το τηγάνι και τους αφήνουμε στην άκρη σε ένα πιάτο. Εάν τους τηγανίσετε και εσείς σε δόσεις, προσθέτετε στο τηγάνι και τους υπόλοιπους και τους τηγανίζετε και αυτούς να πάρουν χρώμα γύρω-γύρω.

Αφαιρούμε από το τηγάνι το λάδι του τηγανίσματος. Το ανεβάζουμε και πάλι στο μάτι και προσθέτουμε το βούτυρο και, μόλις λιώσει, το αλεύρι.

Ανακατεύουμε καλά μέχρι το αλεύρι να απορροφήσει όλο το βούτυρο και να σχηματίσουν ένα καφετί μείγμα (που δεν είναι άλλο από το γνωστό και από τη μπεσαμέλ “roux”). Χρησιμοποιούμε σύρμα και προσέχουμε να μη σχηματισθούν σβώλοι από τη συγκέντρωση αλευριού.

Ρίχνουμε κατόπιν το ζωμό του κρέατος και αραιώνουμε το roux. Στην αρχή, το αλεύρι έχει την τάση να απορροφήσει αμέσως και εντελώς το ζωμό που ρίχνουμε, στη συνέχεια όμως θα αραιώσει αρκετά χωρίς, βέβαια, ποτέ να γίνει νερουλό.

Προσθέτουμε και την κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε καλά να ενωθεί και αυτή με αυτήν τη “μπεσαμέλ” που έχει φτιαχθεί στο τηγάνι και να δημιουργήσει μία λεπτόρρευστη κρέμα. Αφήνουμε την κρέμα να μαγειρευθεί καλά μέχρι να αρχίσει να σφίγγει κάπως.

Σε κατσαρόλα σε παραδιπλανό μάτι με μπόλικο (ένα λίτρο ανά 100 γραμμάρια ζυμαρικού) και καλά αλατισμένο (1 κουταλάκι ανά 100 γραμμ.) νερό, βράζουμε τις fettuccine και τις σουρώνουμε “al dente”, δηλαδή να “κρατούν” ακόμη στο δόντι.

Το λάδι που αφαιρέσαμε από το τηγάνι (το θυμάστε;) δεν υπάρχει κανένας λόγος να το πετάξουμε, έχει όλες τις νοστιμιές από το τηγάνισμα των κεφτέδων και δεν έχει καεί πολύ για να είναι επιβλαβές. Τι το κάνουμε λοιπόν; Το ρίχνουμε στην κατσαρόλα όπου θα βράσουν τα ζυμαρικά, και νοστιμιά θα τους δώσει αλλά και στο να μην κολλήσουν μεταξύ τους θα βοηθήσει.

Όταν έχουν εξατμισθεί τα πολλά υγρά στη τηγάνι και η κρέμα αρχίσει να κάπως να δένει, προσθέτουμε αλάτι και –φρεσκοτριμμένο κατά προτίμηση- πιπέρι ανάλογα με τα γούστα, τις αντοχές και τους περιορισμούς μας και επαναφέρουμε τα τηγανισμένα κεφτεδάκια. Τα κυλούμε μέσα στην κρέμα να καλυφθούν από παντού με αυτήν και αποσύρουμε το τηγάνι από το μάτι. Κρατούμε το τηγάνι ζεστό μέχρι να ολοκληρωθεί το μαγείρεμα των ζυμαρικών.

Μόλις λοιπόν αυτά είναι έτοιμα, “al dente”, τα σουρώνουμε (χωρίς όμως να τα αφήσουμε να στραγγίσουν εντελώς και στεγνώσουν και κολλήσουν, γι’ αυτόν το λόγο και δεν τα έχουμε βράσει εκ των προτέρων αλλά κοιτάμε να συντονισθούμε κατά το δυνατόν με την κρέμα) και τα ρίχνουμε σε ένα πυρίμαχο σκεύος, σαν “βάση”.

Πάνω τους λοιπόν τοποθετούμε τα κεφτεδάκια και περιχύνουμε όλη με την κρέμα μας.

Πασπαλίζουμε με το τριμμένο τυρί (εδώ με parmigiano σε flakes),

.και βάζουμε το ταψί στο φούρνο. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 10 λεπτά.

Σερβίρουμε το φαγητό ζεστό και θυμόμαστε την επόμενη φορά που ο δρόμος μας θα μας φέρει στα μέρη της γνωστής αλυσίδα από τη Σουηδία ε, να μην κάνουμε και σαν παλαβοί για ένα πιάτο λιλιπούτεια κεφτεδάκια προς 5,6 ευρώ τα 8 τεμάχια (-κια).