มีคนเปิดประเด็นเอาไว้ว่าอาหารไทยจำพวกแกงที่มีเครื่องเทศ และใส่กะทิพวกนี้น่าจะมีขึ้นสมัยพระนารายณ์ และทำให้ยุคนั้นเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของอาหารการกิน

พระนารายณ์โปรดอาหารเปอร์เซียมาก ถึงขนาดในครัวหลวงมีพ่อครัวต่างชาติประจำอยู่ วันนึงพ่อครัวอยากได้เนยใส หรือฆีมาทำอาหาร แต่หาไม่ได้ จึงหันมาใช้กะทิแทนนมแทนเนย
หลังจากนั้นต้นเครื่องของเจ้านายชนชั้นสูงก็เอามาลองผิดลองถูก นำกะทิมาปรุงอาหารตามแขกเปอร์เซียดู จนแพร่หลาย และเรียกอาหารที่ใส่กะทิต่อมาว่า ‘แกง’
ในขณะที่เครื่องผสมในแกง เรียก ‘เครื่องเทศ’ หรือเครื่องแขกตามพ่อค้าที่เป็นคนขาย

ในขณะที่ชาวบ้าน ถ้าอิงตามจดหมายเหตุของลาลูแบร์ ก็ยัง “ดื่มกันแต่น้ำเปล่า และอยู่กันอย่างมีความสุขด้วยอาหารการกินง่ายๆ เพียงข้าวเปล่ากับปลาแห้ง หรือปลาเค็มตัวเล็ก ๆ อาจมีเครื่องจิ้มบ้าง”