ทอดเบคอน ถ้าเป็นกะทะเคลือบก็ไม่ต้องใส่น้ำมัน ความร้อน140องศา จนขอบเริ่มกรอบก็พอ เอาขึ้น หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ตามใจ (ตะหั่นเป็นรูปหัวใจหรือพับนกแม่มเลยก็ไม่ว่ากันฮะ)

ส่วนสปาเก็ตตี้ ต้มน้ำเดือดแล้ว ใส่เกลือ ใส่เส้นลงไป ต้มประมาณ8-10นาที (แล้วแต่ยี่ห้อ) วิธีตรวจว่าเส้นสุกพอดีไหม คือ ลองเอาเส้นปาใส่กำแพงครับ ถ้ามันเกาะกำแพงได้และคลายตัวเล็กน้อยแปลว่าสุกพอดี เหนียวหนึบกำลังดี *ไม่ต้องทำแบบนี้นะ กำแพงเลอะหมด ไอ้วิธีแบบนี้ พ่อครัวอยากโชว์พราวเขาทำกัน ทำอยู่กับบ้าน ต้มไปชิมไปก็ได้นะหมีว่า แฮ่ร์ ระหว่างต้มเส้นก็เตรียมไข่เบคอนชีสไว้ใกล้ๆประมาณในภาพ ไม่ได้เป็นเทคนิคไรหรอก แค่ตัดวางให้เท่ๆไปงั้น 55 โดนหลอก

ขั้นตอนผัด อันนี้ง่ายมาก ใส่น้ำมันเล็กน้อย กระเทียมสับ(ถ้ามี ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรหรอก บอกแล้วว่า คาโปนาราแท้ คือ อาหารประจำบ้าน ตามมีตามเกิด) ผัดน้ำมันเริ่มเดือดก็ใส่เส้นกับเบคอนสับลงไป(ต้องได้ยินเสียง ซู่ และเวลาผัดต้องดังเปรี้ยะๆแปลว่าน้ำมันร้อนได้ที่) ใส่ชีสตามลงไป ติดๆ ผัดจนชีสละลายคลุกเข้าเส้น ใส่ไข่แดงแล้วปิดไฟเลย คลุกเข้ากับเส้น ความร้อนหลงเหลือจะทำให้ไข่แดงสุกเอง สุกแบบยังเป็นครีมๆอยู่ ยุคสมัยก่อนพวกเมริกันมันทำอาหารไม่เป็น เอะอะเทซอส เทครีม บ้านเขาเลยมีซอสขวดเต็มไปหมด เป็นพวกบ้าซอสขวด(แค่เห็นมันเอาศรีราชามาผัดอย่างกะซอสวิเศษนี้หมีก็เครียดแระ) คนมันขาดความรู้และรสนิยมเลยโดนบริษัทผลิตซอสเขาตีกินสบายเฮ คือ จริงๆแล้วอ่ะ ทำอาหารวัตถุดิบดี รสชาติก็ดีตาม ซอสมีไว้ใช้กับอาหารไร้รสชาติ (ซอสแบบมะกันกับน้ำจิ้มในวัฒนธรรมของเอเซียและยุโรบมันคนละเรื่องกัน ไว้วันหลังหมีจะเล่าให้ฟังฮะ)

อย่าลืม ตอนใส่ไข่แดงปิดไฟเลยนะจ้ะ

ไข่จะไม่จับก้อนเป็นอมเลท มันจะเป็นครีมคลุกรวมกับเส้น รสสัมผัสเส้นเหนียวนุ่มหนึบแต่ไข่ชุ่มฉ่ำละมุนปากทุกอณู

ตกแต่งด้วยโหระพา เพื่ออวดเมียว่า ทำอาหารได้เหมือนภัตตาคาร / ใช้พาสเล่ก็ได้ (พาสเล่ แถวตะวันออกกลางจนถึงยุโรบเขาใช้แทนผักชีครับ แต่ในร้านอาหารเลบานอน ถ้าคุณสั่งสลัดประจำชาติเขา คุผณจะได้พาสเล่ทั้งจาน แบบว่าแดกกันให้ตัวหอมเลย จนคุณอาจอุทานในใจว่า...ไอ้เลวบานอน ความจริงหมีชอบอาหารเลบานอนนะ แต่สลัดพาลเล่ทั้งจานนี่ขอผ่าน ที่ตึกธนิญะที่สีลม ชั้นหนึ่งมีร้านนึง หมีไปบ่อย และเกือบทุกครั้งจะหลอกเพื่อนให้สั่งสลัดพาสเล่ กุโดนมาแล้ว พวกมึงก็ไม่รอด แฮ่ร์!!