แรกๆเลยทำอาหารไม่เป็น และไม่ชอบทำ แต่พอแต่งงานก็ทำบ้าง ไม่ทำบ้าง สามีก็ไม่เคยบ่นหรือว่าแต่อย่างใด(ขนาดว่าสามีไม่ชอบทานอาหารนอกบ้านก็ไม่บ่นแต่อย่างใด)จนมีลูกคนแรก แรกๆก็ดื่มนมจากแม่ แต่พอเริ่มโตขึ้น จะซื้ออาหารข้างนอกก็ไม่แน่ใจ จึงเริ่มจากการซื้อหนังสือรักลูกมาอ่าน อ่านไปเรื่อยๆ และหัดทำเมนูอาหารของลูกไปด้วย.. ด้วยความที่ไม่อยากให้ลูกทานอาหารนอกบ้าน บวกกับสามีไม่ชอบทานอาหารนอกบ้าน ก็เริ่มทำจริงจังจากนั้นมา เมื่อไหร่ วันพิเศษ จะไปทานอาหารนอกบ้าน สั่งอะไรลูกก็จะพูดว่า อันนั้นอร่อย อันนี้อร่อย แล้วก็มักจะถามเราว่า..คุณแม่ทำเป็นไม๊?? 555 แค่นั้นแหละ ความอิจฉาร้าน..ก็ผุดขึ้นในสมอง.. ถ่ายรูปไว้ หลังจากกลับบ้านวันรุ่งก็ไปเลยซุปเปอร์แล้วก็พยายามทำทุกเมนูที่ลูกชอบ ทำมาจนถึงทุกวันนี้..😁😁😁○- ความสุขเล็กๆน้อยของมนุษย์แม่-○