Μαζεύουμε τα φρούτα της τριανταφυλλιάς όταν πιά έχουν πέσει τα λουλούδια της και ο ψευτο-καρπός στο εσωτερικό τους έχει πάρει ένα βαθύ κόκκινο (σε κάποια είδη βαθύ πορτοκαλί) χρώμα. Η περίοδος που ωριμάζουν καλά είναι αργότερα, Σεπτέμβριο με Νοέμβριο, βγείτε λοιπόν στον κήπο σας ή σε αγρούς και σε πρασιές και μαζέψτε αυτούς τους εντελώς παραμελημένους καρπούς.

Μαζεύουμε μία ποσότητα γύρω στα 550 με 600 γραμμάρια, καλή για μία πρώτη δοκιμή, για να δούμε πως θα βγει η μαρμελάδα. Τους κόβουμε μαζί με τα κλαδάκια, ίσως και κάποια φυλλαράκια, για ταχύτητα αλλά και για να διατηρηθούν λίγο περισσότερο μέχρι να τελειώσει η διαδικασία παρασκευής της μαρμελάδας.

Τους ρίχνουμε σε ένα δοχείο με κρύο νερό και τους ξεπλένουμε πολύ καλά, να απομακρυνθούν όλες οι ξένες ουσίες (σκόνες, τυχόν ζωύφια, μικροκομματάκια φύλλων, κλπ).

(έτσι, για να σας φύγει η περιέργεια, αφού τους στραγγίσετε από τα νερά του πλυσίματος ζυγίστε τους και τώρα, για να δείτε από ποιο σημείο ξεκινήσατε για πάρετε την ποσότητα της καθαρής σάρκας που λέει η συνταγή. Αρχική μέτρηση, λοιπόν, 550 γραμμάρια.)

Τους καθαρίζουμε έναν-έναν, κόβοντας και αφαιρώντας το μαύρο άκρο, εκεί απ’ όπου έβγαιναν οι στήμονες του λουλουδιού. Κατόπιν, τα κόβουμε με ένα κοφτερό μαχαιράκι στη μέση, κατά μήκος της μεγάλης τους διάστασης. Επειδή οι σπόροι που περιέχουν είναι ιδιαίτερα σκληροί και συνεκτικοί, και μετά από διάφορες δοκιμές, συνιστώ η τομή να γίνεται από το άλλο, το άκοπο άκρο του φρούτου και προς τα κάτω. Το αντίθετο από αυτό που δείχνει η φωτογραφία (που ήταν από την πρώτη-πρώτη προσπάθεια).

Τώρα είναι το πιο …εκνευριστικό μέρος της δουλειάς. Αφήνουμε το κοφτερό μαχαιράκι και παίρνουμε ένα με στρογγυλεμένη άκρη (ή, ίσως, και ένα μικρό κουταλάκι) και αδειάζουμε τα κομμένα μισά φρούτα από τους σπόρους που περιέχουν και από το χνούδι που τους περιβάλει και κρατούμε μόνο το εξωτερικό, σαρκώδες μέρους τους. Είναι λίγο εκνευριστική σαν δουλειά (ιδιαίτερα για τις πιο ανυπόμονες από εσάς), αλλά, εντάξει, δεν είναι και τίποτα δύσκολο, την ώρα του θέλει.

(θέλει –για καλό και για κακό– και ένα ζευγάρι λεπτά γάντια που θα μας προφυλάξουν από την άμεση επαφή με το χνούδι των φρούτων, διαφορετικά έτσι και ξεχασθείτε και ακουμπισθείτε με αυτά τα χέρια, θα σας πιάσει μία …φαγούρα που θα τη θυμάστε για καιρό! Ούτε το χνούδι του γιαρμά δεν τα καταφέρνει τόσο καλά!!!)

Ξεπλένουμε και πάλι καλά την καθαρισμένη πλέον σάρκα των φρούτων και τα αφήνουμε για λίγο σε σουρωτήρι να στραγγίσουν το νερό.

(όσο καθαρίζουμε τα φρούτα της τριανταφυλλιάς και επειδή η διαδικασία είναι χρονοβόρα (σας είπα, οπλισθείτε με υπομονή), ρίχνουμε την καθαρισμένη σάρκα τους σε ένα μπολ με νερό για να διατηρείται υγρή, να μη στεγνώσει. Αρχικά είχα χωριστά τους κόκκινους από τους πορτοκαλί καρπούς, στην κατσαρόλα όμως τους ένωσα όλους μαζί. Και τα σπόρια; Δείτε πόσο πολλά είναι τα σπόρια τους!!! Σχεδόν μισή-μισή ποσότητα).

Τα ζυγίζουμε (όπως βλέπετε, έχει απομείνει μία αρκετά μικρότερη ποσότητα, μόλις 300 γραμμάρια, το 55% της αρχικής) και τα ρίχνουμε σε ένα κατσαρολάκι. Τα καλύπτουμε με αρκετό νερό, να τα καλύπτει κατά 2 εκατοστά περίπου.

Σκεπάζουμε το κατσαρολάκι, το ανεβάζουμε σε μία εστία της κουζίνας και βράζουμε τα φρουτάκια για 30 λεπτά σε μέτρια φωτιά. Κάθε τόσο ανακατεύουμε αλλά και ελέγχουμε να μην μειωθεί πολύ το νερό στα κατσαρολάκι και στεγνώσουν πολύ τα φρουτάκια.

Όταν τα φρουτάκια έχουν μαλακώσει καλά (τα ελέγχουμε πιέζοντάς τα με ένα πιρούνι, θα πρέπει να διαλύονται), τα πολτοποιούμε με τη βοήθεια ενός ραβδομίξερ ή μεταφέροντάς τα σε ένα blender, μαζί με το υγρό τους.

Σιγά-σιγά, όσο τα φρούτα της τριανταφυλλιάς θα πολτοποιούνται, θα δημιουργείται ένα πηκτός και τραχύς στην υφή του πολτός.

Επαναφέρουμε το κατσαρολάκι στην εστία, μόλις πάρει να κοχλάζει προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί στη μαρμελάδα.

Συνεχίζουμε το βράσιμο της μαρμελάδας για περίπου 10 λεπτά ακόμη, σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, μέχρι να αποκτήσει την επιθυμητή υφή (η υφή της δεν είναι λεία σαν τις μαρμελάδες που γνωρίζουμε, μάλλον στην υφή μαρμελάδας κυδώνι μπορείς να πεις ότι φέρνει). Παράλληλα (εάν όχι νωρίτερα), αποστειρώνουμε με κάποιον από τους γνωστούς τρόπους τα βαζάκια που θα τη βάλουμε.

Όσο ολοκληρώνει το βράσιμό της η μαρμελάδα, στύβουμε μισό λεμόνι και, 3-4 λεπτά πριν από το τέλος, τον προσθέτουμε στη μαρμελάδα και ανακατεύουμε. Ελέγχουμε το δέσιμό της με τη μέθοδο του κρύου πιάτου.

Τη μεταφέρουμε τμηματικά σε μία πολύ λεπτή σήτα και, πιέζοντας με ένα κουτάλι, τη φιλτράρουμε, έτσι ώστε η σήτα να παρακρατήσει όλα τα υπολείμματα από το χνούδι της που θα έχουν διαφύγει από τον αρχικό καθαρισμό των φρούτων. Επίσης θα κατακρατήσει και μικροκομματάκια από τη φλούδα των καρπών της τριανταφυλλιάς που, παρ’ ότι μαλάκωσαν δεν έλιωσαν εντελώς με το ραβδομίξερ.

Όταν είναι έτοιμη, τη μεταφέρουμε έτσι ζεστή όπως είναι στα καυτά, αποστειρωμένα, βαζάκια. Τα κλείνουμε καλά και τα τουμπάρουμε για να δημιουργηθεί κενό αέρα. Όταν κρυώσουν εντελώς, τα επαναφέρουμε σε ορθή θέση και τα φυλάμε σε δροσερό και κατά προτίμηση σκοτεινό μέρος.