Απόγευμα με την δροσιά μαζεύουμε τα αγγουράκια από τις καπαριές. Προτιμήστε τα αγγουράκια να μην είναι χτυπημένα και μαυρισμένα γιατί θα έχουν σκουλήκι. Για ένα μπουκάλι θα χρειαστεί τουλάχιστον μια ώρα μάζεμα.

Διαλέγουμε τρυφερά αγγουράκια σε ό,τι μέγεθος μας αρέσει, καθαρά όχι τσιμπημένα και μαυρισμένα και τα πλένουμε πολύ καλά με κρύο νερό. Κόβουμε τις σκληρές άκρες από τα κοτσανάκια τους και τα αφήνουμε να στραγγίξουν.

Σε να μεγάλο μπουκάλι νερού βάζουμε αγγουράκια και μια στρώση αλάτι. Με αυτόν τον τρόπο μια στρώση κάπαρη μια στρώση αλάτι γεμίζουμε το μπουκάλι. Προσοχή μην το γεμίσετε μέχρι επάνω το μπουκάλι για να το διαχειρίζεστε..

Κάθε μέρα αδειάζουμε το μπουκάλι, από τα υγρά που έχουν συγκεντρωθεί κάτω στο πάτο του μπουκαλιού. Μετά ξανακουνάτε την κάπαρη ανακατεύοντας με το αλάτι. Αυτό θα το κάνουμε για 5-6 μέρες μέχρι να μην βγάζει υγρά.

Κάθε μέρα θα μειώνεται η ποσότητα υγρού που θα βγάζουμε. Θα μειώνεται και η κάπαρη όμως. Που και που συμπληρώνουμε αλάτι.

Κόβουμε το μπουκάλι και σε σουρωτήρι πλένουμε πολύ καλά με κρύο νερό τα αγγουράκια για αρκετή ώρα. Θέλουμε να φύγει όλο το αλάτι.

Μεταφέρουμε τα αγγουράκια σε βάζο και βάζουμε νερό μέχρι την μέση και γεμίζουμε με ξύδι. Αν τα θέλουμε πιο ξυδάτα βάζουμε περισσότερο ξύδι.

Η διαφορά ανάμεσα στην🔹 Κάπαρη (μπουμπούκια)
Πολύ πιο έντονη, πικάντικη και ελαφρώς πικρή γεύση.
Δίνει "έκρηξη" αλμυρού-ξινού σε σαλάτες, πίτσες, σάλτσες.
Χρησιμοποιείται σε μικρές ποσότητες γιατί κυριαρχεί εύκολα στη γεύση του πιάτου.
🔹 Καπαρόμηλα (καρποί)
Η γεύση τους είναι πιο ήπια, λιγότερο "καυτερή" και λιγότερο πικρή.
Έχουν πιο φρουτώδη αίσθηση και τα σποράκια μέσα τους δίνουν μια τραγανότητα.
Συνήθως τα σερβίρουν σαν μεζέ, π.χ. με ποτό, ή σε antipasti μαζί με ελιές, τουρσιά, τυρί.