Χωρίς λόγια ...Μόνο αρώματα !!!

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Εάν υπάρχει ράβδος πολτοποίησης είμαστε Ο.Κ. Διαφορετικά, ρίχνουμε όλα τα υλικά μαζί (του βήματος 9 εννοώ –πατάτες, κρόκους, τριμμένο τυρί, μπεσαμέλ και μπαχαρικό) στο mixer και αλέθουμε για λίγα δευτερόλεπτα.[2] Η μπεσαμέλ ΔΕΝ είναι η σφικτή που –συνήθως χρησιμοποιούμε για τα soufflé. Θα πρέπει να είναι μέτρια (ίσως και προς αραιή), γιατί υπάρχει και η ποσότητα της πατάτας αλλά και οι επιπλέον κρόκοι που θα σφίξουν αρκετά τη σάλτσα. Ακόμη και έτσι, όμως, μην ανησυχήσετε. Μόλις προστεθούν τα κτυπημένα ασπράδια, η σάλτσα (που μοιάζει αρκετά με μαλακό ζυμάρι), θα γίνει πολύ πιο αραιή, πιο ρευστή.Στη φωτογραφία 22 φαίνεται ένα μέρος της διαδικασίας της μπεσαμέλ (2 κ.σ. βούτυρο, 2 κ.σ. αλεύρι και 1,5 φλυτζάνι ζεστό γάλα), στην δε 23 φαίνεται η υφή της, το πόσο σφικτή είναι.[3] Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, εγώ προτίμησα να φτιάξω, αντί για 4 ατομικές φόρες, 8 “υπο-ατομικές”. Ο λόγος ήταν απλά γιατί δεν το ήθελα το soufflé για πλήρες πιάτο αλλά για ..... κάτι σαν snack. Καλόν είναι, τις –όποιες– φόρμες ψησίματος, να τις βάλετε πάνω σε ένα ρηχό ταψί φούρνου, που θα “πάρει” κάποιες ποσότητες του soufflé που τυχόν θα χυθούν όταν αυτό αρχίσει να φουσκώνει. Για τον ίδιο λόγο, δεν γεμίζουμε εντελώς τις φόρμες αλλά αφήνουμε ένα μικρό περιθώριο (1 εκατ.), όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες. Αλλά τι λέω τώρα, ασφαλώς και τα ξέρετε αυτά καλύτερα από εμένα.Εκείνο που δεν θα ξέρετε, όμως, είναι εκείνο το“ την έκανα την ..πατάτα μου !! ” του τίτλου, τι να σημαίνει άραγε. Αναφέρεται, λοιπόν, στο δεύτερο βασικό υλικό της συνταγής, τις πατάτες, αλλά υποκρύπτει και μία αληθινή ..... γκάφα.Ξέχασα να βουτυρώσω τις πυρίμαχες φόρμες και έτσι το soufflé κόλλησε πάνω τους, ευτυχώς ελαφριά. Με τη βοήθεια ενός μαχαιριού ξεκόλλησε πολύ εύκολα, αν και ανακάλυψα ότι είναι πιο ωραίο να το απολαμβάνεις απ’ ευθείας από τη φόρμα (εάν είναι και προσεγμένες, τότε είναι και ιδιαίτερα ευπαρουσίαστο, για κάποιες “ιδιαίτερες περιπτώσεις”) παρά να το ξεφορμάρεις σε ένα πιάτο.Το μοσχοκάρυδο, τώρα, προστίθεται –προαιρετικά– για το έντονο άρωμά του. Εγώ, για παράδειγμα, το βρίσκω πολύ ….. “ιδιότροπο”, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα ούτε στον πουρέ, ούτε στις μπεσαμέλ, και έτσι το αποφεύγω. Πρόσθεσα, λοιπόν, αντ’ εκείνου, αρκετό κύμινο. Έτσι, για το άρωμά του και αυτό, αλλά εσείς μπορείτε κάλλιστα να τα αποφύγετε και τα δύο ή να τα αντικαταστήσετε με κάτι άλλο. Όπως μπορείτε, εάν θέλετε σώνει και καλά να υπάρχει και λίγη περισσότερη πρωτείνη στο πιάτο, να κόψετε σε μικρά κυβάκια μια καλή ποσότητα καπνιστό ζαμπόν (ή μπέικον) και να τα ενώσετε με τα υπόλοιπα υλικά, ήδη από το 6ο βήμα.