Κόβουμε το βούτυρο σε μικρά κυβάκια και το βάζουμε πίσω στο ψυγείο, να ξανακρυώσει καλά.

Ρίχνουμε το αλεύρι στον πάγκο εργασίας και ανακατεύουμε αρχικά το αλάτι και κατόπιν το baking powder.

Σχηματίζουμε με το αλεύρι ένα βουναλάκι και δημιουργούμε έναν “κρατήρα” στο κέντρο του.

Εκεί μέσα ρίχνουμε το κομμένο σε κομματάκια βούτυρο (κατ’ ευθείαν από το ψυγείο, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν κρύο).

Φέρνουμε αλεύρι από το εξωτερικό του “κρατήρα” και το ρίχνουμε πάνω από το αλεύρι. Τσιμπώντας το με τα δάκτυλά μας, “σπάμε” τα κυβάκια σε μικρότερα κομματάκια μέχρι να πάρουμε ένα ψιχουλιαστό μείγμα.

Αυτό είναι και το ζητούμενο, μία ζύμη που να θυμίζει χονδρόκοκκη άμμο. Να γιατί πρέπει να είναι πολύ κρύο το βούτυρο. Εάν ήταν σε θερμοκρασία δωματίου, θα έλιωνε από τη θερμότητα των χεριών και θα έφτιαχνε με το αλεύρι έναν πολτό, εμείς όμως θέλουμε να γίνει σαν χοντρή άμμος.

Ξαναδημιουργούμε τον “κρατήρα” και εκεί ρίχνουμε τώρα το αυγό, κτυπημένο ελαφρά για να σπάσει η συνοχή του και ενώνουμε με λίγο αλεύρι, πάντα από την περίμετρο και ανακατεύουμε μέχρι να απορροφήσει το αυγό.

Ρίχνουμε και το γάλα και πάντα με αλεύρι από την περίμετρο, ανακατεύουμε αρχικά με πιρούνι και κατόπιν με τα δάκτυλά μας. Σιγά σιγά αρχίζει να σφίγγει η ζύμη,

Οπότε ζυμώνουμε καλά, πολύ καλά,

Μέχρι να πάρουμε μία ζύμη σφικτή, λεία και ομοιογενή.

Φτιάχνουμε μία μπάλα, τη βάζουμε σε ένα ελαφρά αλευρωμένο μπολ, σκεπάζουμε με μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο να ξεκουρασθεί για ένα μισάωρο.

Όση ώρα ξεκουράζεται η ζύμη, ετοιμάζουμε τη γέμιση: Χοντροκόβουμε το κρεμμύδι, το ρίχνουμε σε ένα τηγάνι με δύο κουταλιές καλό ελαιόλαδο και το σοτάρουμε να μαλακώσει.

Ψιλοκόβουμε τη σκελίδα το σκόρδο και τη ρίχνουμε και αυτή στο τηγάνι με το κρεμμύδι.

Προσθέτουμε και τον κιμά και, σπάζοντάς τον με ξύλινο κουτάλι (κατά τα γνωστά), τον μαγειρεύουμε μέχρι να ροδίσει καλά και ομοιόμορφα (να μην υπάρχουν ωμά κομμάτια). Η γνωστή διαδικασία του κιμά, τίποτα περισσότερο.

Ψιλοκόβουμε την καυτερή πιπερίτσα και την προσθέτουμε και αυτή στο τηγάνι. Αυτή τη φορά, αντί για τις αγαπημένες μου μικρές και “θανατηφόρες” καυτερές πιπερίτσες, χρησιμοποίησα μία μεγάλη, μέτρια καυτερή πιπεριά, “λάφυρο” από ένα αγρόκτημα στην Εύβοια!

Όσο ροδίζει ο κιμάς, χοντροκόβουμε και την πιπεριά και την προσθέτουμε στο τηγάνι να τηγανισθεί και αυτή μαζί με το κρέας και να πάρει γεύση.

Προσθέτουμε και τον συμπυκνωμένο πελτέ ντομάτας, χωρίς να τον διαλύσουμε σε νερό και ανακατεύουμε να διαλυθεί στο λάδι του τηγανιού. Με τον τρόπο αυτό τον “καίμε” και βγάζει καλύτερα τα αρώματα της ντομάτας.

Νοστιμίζουμε ακόμη περισότερο τη γέμισή μας με μία τσιμπιά ρίγανη, λίγο περισσότερo κύμινο (δύο τσιμπιές), και αλατίζουμε γενναιόδωρα.

Αφήνουμε να μαγειρευθεί, σε χαμηλή φωτιά, για 15 λεπτά περίπου, σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας πότε-πότε. Όταν είναι έτοιμη, την αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει, διαφορετικά θα σας μαλακώσει τη ζύμη και δεν θα είναι εύκολο να στήσετε τα Empanadas. Μπορείτε αν θέλετε να τη μεταφέρετε στο ψυγείο για να συνεχίσετε τη συνταγή την επομένη. Σε αυτήν τη περίπτωση, θα πρέπει να τη ζεστάνετε ελαφρά, αλλά μετά να επανέλθει σε θερμοκρασία δωματίου.

Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την μαλακώσουμε λίγο με τα χέρια. Εάν τη βλέπετε λίγη είναι επειδή τη μοίρασα στα τρία, δεν τα πάω και πολύ καλά με το άνοιγμα φύλλου, ιδιαίτερα με τα μεγάλα.

Την ανοίγουμε με τον πλάστη σε φύλλο πάχους περίπου 2,5 χιλιοστών (εάν θέλετε μπορείτε να ανοίξετε ένα φύλλο και λίγο μεγαλύτερο, πιο λεπτό μη το κάνετε, δεν θα μπορείτε να φτιάξετε τα πιτάκια. Με τη βοήθεια ενός κουπ-πατ κόβουμε δισκάκια των 11 εκατοστών (αυτά των φωτογραφιών είναι στα 10 εκατοστά και με το ζόρι χωρούν την ποσότητα της γέμισης).

Μοιράζουμε τη γέμιση, από 1 κουταλιά σε κάθε δισκάκι, στο κέντρο τους, αφήνοντας ένα περιθώριο περιμετρικά.

Βρέχουμε ελαφρά αυτό το περιθώριο

Και κλείνουμε τη ζύμη σε σχήμα μισοφέγγαρου. Σταθεροποιούμε την ένωση περιμετρικά πιέζοντας ελαφρά τη ζύμη με τα δόντια ενός πιρουνιού.

Εάν θέλουμε να τους δώσουμε ένα πιο ωραίο σχήμα, μπορούμε να φτιάξουμε ένα περιμετρικό κορδονάκι, διπλώνοντας το “τσιμπημένο” με το πιρούνι περιθώριο.

Βάζουμε τα Empanadas σε ταψί καλυμένο με λαδόκολλα και τα αλείφουμε με τον κρόκο του αυγού, κτυπημένο με 2 κουταλιές γάλα.

Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 18 με 20 λεπτά (εξαρτάται από το φούρνο, δείτε εσείς αν στο δικό σας χρειασθείτε ένα λεπτό πάνω, ένα λεπτό κάτω, το ζητούμενο είναι να πάρουν ένα ωραίο χρυσαφί χρώμα επιφανειακά.

Ξεφουρνίζουμε τα Empanadas και τα σερβίρουμε μόνο αφού τα αφήσουμε να χλιαρύνουν, η γέμιση ζεματάει στην αρχή, προσέξτε! Η ζύμη τους είναι υπέροχη, τραγανή και θρυπτή, η δε γέμιση, νόστιμη και με εκείνη την ελαφρά πικάντικη νότα από την καυτερή πιπεριά (αχ! γιατί να μην έβαζα και μία δεύτερη…), είναι προκλητικά εθιστική!!! Δεν μπορείς να σταματήσεις αν δεν τελειώσουν! Κάθε τόσο σηκωνόμασταν και …“πεταγόμασταν μέχρι την κουζίνα”!