Λαδώνουμε με λόγο ελαιόλαδο τις φέτες του ζυμωτού ψωμιού (το βάρος είναι για 4-5 μέτριου πάχους φέτες), τις πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι και ρίγανη και τις φρυγανίζουμε στο φούρνο, στους 200 βαθμούς, για 6 περίπου λεπτά.

Στο εν τω μεταξύ, ζεματίζουμε για κανά-δυό λεπτά τις ντομάτες σε νερό που βράζει, αφού πρώτα τις χαράξουμε σταυρωτά στην κορυφή τους. Ο γνωστός (και τόσο αποτελεσματικός) τρόπος για να αφαιρείται εύκολα η φλούδα τους. Τις αφαιρούμε με τρυπητή κουτάλα και τις ξεφλουδίζουμε.

Βγάζουμε τις φέτες του ψωμιού από το φούρνο και τις αφήνουμε να χλιαρύνουν.

Καθαρίζουμε εξωτερικά τα μύδια και τα ρίχνουμε σε μία ευρύχωρη κατσαρόλα με λίγο ελαιόλαδο, μία σκελίδα σκόρδο και ένα κλαδάκι δενδρολίβανο και, ανεβάζοντας την κατσαρόλα για ένα 5λεπτο πάνω στο μάτι της κουζίνας, σε χαμηλή θερμοκρασία και σκεπασμένη, ανοίγουμε τα μύδια.

(***Ο λόγος που χρησιμοποιούμε φαρδιά κατσαρόλα είναι για να έρχονται όσο περισσότερα μύδια γίνεται σε επαφή με την πιο θερμή ζώνη στον πάτο της (βοηθούμε μάλιστα ανακινώντας την πότε-πότε για να αλλάζουν θέση), και την έχουμε σε χαμηλή φωτιά και σκεπασμένη για να μην εξατμισθεί το ζουμάκι που αφήνουν).

Αφαιρούμε με τρυπητή κουτάλα τα μύδια από την κατσαρόλα ξεσκαρτάροντας εκείνα που δεν έχουν ανοίξει και φιλτράρουμε το ζουμάκι που έχει σχηματισθεί από το ελαιόλαδο και το θαλασσινό νερό που έχουν χύσει. Είναι υπέροχα αρωματισμένο και νόστιμο, θα έχει όμως σίγουρα και μικροουσίες (άμμο, υπολείμματα από τις συγκεντρώσεις ασβεστίου που είναι κολλημένες στο κέλυφος των μυδιών, κλπ) που, εάν τις αφήσουμε να περάσουν στο φαγητό θα είναι πολύ ενοχλητικές.

Κόβουμε σε χοντρά κομμάτια τις καθαρισμένες ντομάτες και τις ρίχνουμε στο multi μαζί με 3 κουταλιές από το ζουμάκι των μυδιών, μία κουταλιά ελαιόλαδο και 3-4 φυλλαράκια βασιλικού και, ενεργοποιώντας το multi τις πολτοποιούμε μέχρι να πάρουμε μία λεία κρέμα. Οι ντομάτες αυτής της ποικιλίας “τσαμπί” είναι γενικά σφικτόσαρκες, δεν έχουν πολλά υγρά, συνεπώς το αποτέλεσμα είναι σχετικά κρεμώδες και όχι νερουλό. Έχω την εντύπωση ότι κάνουν εξ’ ίσου καλά και τα πομοντόρια, έχουν και αυτά σφικτή σάρκα.

Θρυμματίζουμε τις φέτες του τοσταρισμένου ψωμιού σε μεγαλούτσικα κομμάτια, αφήνοντας τη μία φέτα για να την κόψουμε σε μικρά κυβάκια (κρουτόν). Κρατούμε το ψωμί στην άκρη.

Βράζουμε τα spaghetti (ή τις linguine) σε άφθονο και καλά αλατισμένο νερό. Τα στραγγίζουμε, κρατώντας ένα μέρος από το νερό του βρασμού και τα αφήνουμε στην άκρη. Η ποσότητα ανά μερίδα υπολογίζεται στα 80 γραμμάρια, είστε ελεύθερες όμως να την αυξήσετε ανάλογα με τις συνήθειές σας στα 100 (ή και στα 125 γραμμάρια = 1/4 συσκευασίας)

Στην ίδια κατσαρόλα (που θα είναι ακόμη καυτή) προσθέτουμε 4-5 κουταλιές ελαιόλαδο, άλλη μία σκελίδα σκόρδο, τις ελιές, τα μύδια και όσο ακόμη φιλτραρισμένο ζουμάκι έχει απομείνει. Μαγειρεύουμε για 1 λεπτό και προσθέτουμε στην καυτή σαλτσούλα τα spaghetti. Τα φέρνουμε μερικές βόλτες να ανακατευθούν όλα τα υλικά και να νοστιμέψουν και αρωματισθούν τα spaghetti.

Μοιράζουμε την κρέμα ντομάτας στα πιάτα, μοιράζουμε από πάνω της τα spaghetti (στο κέντρο, να μην απλωθούν σε όλο το πιάτο και σκεπάσουν όλη την κρέμα ντομάτας), προσθέτουμε στην κορυφή τα θρύμματα του τοσταρισμένου ψωμιού αλλά και τα λίγο μεγαλύτερά τους κρουτόν και πηγαίνουμε τα πιάτα στο τραπέζι.

Κάθε πιρουνιά spaghetti με την κρέμα του θαλασσινού νερού είναι μία αποκάλυψη. Κάθε κρουτόν που βουτιέται στην κρέμα ντομάτας είναι μία ακόμη αποκάλυψη. Σας παρακινώ να τα δοκιμάσετε αυτά τα...“spaghetti της Αποκάλυψης”, θα σας μείνουν αξέχαστα!!!