Θα χρησιμοποιήσουμε φρέσκα, γερά, χωρίς κτυπήματα και κηλίδες φύλλα φασκόμηλου, κατά προτίμηση μεγάλα σε μέγεθος. Τα ξεπλένουμε και στη συνέχεια τα στεγνώνουμε καλά ταμπονάροντάς τα με απορροφητικό χαρτί ή με μία καθαρή πετσέτα.

Σε ένα πιάτο σπάμε τα δύο αυγά και τα κτυπούμε ελαφρά, να σπάσει η συνοχή τους.

Προσθέτουμε το αλεύρι και μία τσιμπιά ψιλό αλάτι και, με τη βοήθεια ενός πιρουνιού, ανακατεύουμε πολύ καλά, να δεσμεύσει το αυγό το αλεύρι σε ένα μάλλον μαλακό και αραιό κουρκούτι.

Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε ένα αντικολλητικό τηγάνι. Σε αντίθεση με τη συνταγή για ελαφρύ κουρκούτι με νερό (“Φασκόμηλο τηγανιτό σε ελαφρύ κουρκούτι”), εδώ θα χρησιμοποιήσουμε καλό ελαιόλαδο και όχι ηλιέλαιο, θέλοντας να αυξήσουμε άλλο λίγο τη γευστική υπεροχή αυτής της συνταγής. Και σε ηλιέλαιο πάντως να τα τηγανίσετε (εάν το συνηθίζεται στο τηγάνισμα), μια χαρά θα είναι.

Πιάνοντας τα φυλλαράκια από το κοτσάνι τους, τα βυθίζουμε μέσα στο κουρκούτι, τα φέρνουμε μία-δύο βόλτες και, ένα-ένα το βγάζουμε, το αφήνουμε για κάποια δευτερόλεπτα να στάξει πίσω στο πιάτο το παραπανήσιο κουρκούτι,

.και το αφήνουμε μέσα στο τηγάνι με το καυτό ελαιόλαδο.

Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και με τα άλλα φύλλα. Αποφεύγουμε να τηγανίσουμε πάρα πολλά μαζί, για να μην πέσει πολύ η θερμοκρασία στο τηγάνι. Καμιά δεκαριά το πολύ είναι καλά (εξαρτάται και από το μέγεθος του τηγανιού, βέβαια). Όσο πιο καυτό είναι το λάδι, τόσο πιο καλό θα είναι το αποτέλεσμα. Τα τηγανίζουμε μέχρι το κουρκούτι που τα περιβάλει ροδίσει ελαφρά και γίνει τραγανό.

Ένα-ένα φύλλο που είναι έτοιμο το βάζουμε να στραγγίσει σε πιάτο καλυμμένο με απορροφητικό χαρτί.

Τα αλατίζουμε επιπλέον επιφανειακά με λίγο χοντρό αλάτι (το αφιλότιμο, είναι υπέροχο να το νοιώθεις στα δόντια…) και σερβίρουμε.