ผมเป็นคนเชียงใหม่แต่มาเรียนและะทำงานที่กทมฯ นานหลายปีมากแล้ว...
ผมเริ่มเข้าครัวทำอาหารเมื่อประมาณ 2-3ปีที่แล้ว แน่นอนที่สุด ที่ปรึกษาก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก "แม่" จำได้ว่าเมนูอาหารเหนือแรกๆ ที่ได้ลองทำมาจากที่ผมโทรไปหาแม่ขอสูตรอาหารเหนือง่ายๆ เครืองปรุงไม่เยอะ แม่แนะนำนิเลยย... "จอผักกาด"

เมื่อทำตามสูตรแม่ให้มาทันทีที่ตักชิม "โหหห....นิมันแกงรสชาตของแม่นิ ^^" ความทรงจำพาให้เรานึกไปถึงตอนครอบครัวเรานั่งทานข้าวครบทุกคน จำขึ้นมาได้ว่าสมัยเด็กๆ เราไม่ชอบกับข้าวเหนืออาหารเมืองอะไรแบบนี้เลย เห็นภาพว่าเราไม่กินต้มชามนี้ แล้วแม่ต้องไปทอดหมู เจียวไข่ เพื่อให้เราได้กินข้าว...

เราอาจจะแทบไม่เคยนึกกันเลยใช่มั้ยว่า อาหารชามหนึ่ง น้ำแกง1ช้อนที่เราตักชิม มันจะมีเรื่องราวที่นึกย้อนไปถึงความทรงจำเก่าๆได้ อาหารช่วยส่งผ่านความรัก-ความคิดถึง-ความห่วงใย-ความผูกพันธ์ของครอบครัวแล้วยังช่วยเรียกสติให้เราสำนึกรักอาหารบ้านเกิด ฯลฯ อาหารบ้างเมนูไม่ได้หากินได้ทุกที

สำหรับผม "จอผักกาด" ชามนี้ทำให้ผมเห็นเด็กโง่ๆ คนหนึ่งที่ไม่รู้ว่าของอร่อยเป็นยังไง 5555 ช่วยให้หายคิดถึงบ้าน/ครอบครัวได้บ้าง ได้ภูมิใจในอาหารเหนือที่ลำแต้ๆ จนได้นำมาแชร์ใน Cookpad