Όσοι ΔΕΝ πιστεύετε στο“στους δύο τρίτος δεν χωρεί”, μπορείτε να αγοράσετε ένα πακέτο “ταλιατέλες με σπανάκι” από το σουπερμάρκετ. Οι “άλλοι” μπορούν να φτιάξουν τις δικές τους, σπιτικές ταλιατέλες, με ε ύ κ ο λ ο και γ ρ ή γ ο ρ ο τρόπο, ακολουθώντας τις αναλυτικές, βήμα-βήμα οδηγίες που θα βρουν στη συνταγή για«“Πράσινη ζύμη για ταλιατέλες “Popeye the Sailorman”». Συμβουλευθείτε τες και επιστρέψτε εδώ για την σάλτσα. Η περιπέτεια μόλις αρχίζει...

Τις φτιάξατε λοιπόν τις περίφημες πράσινες ταλιατέλες ; Όσο αυτές στεγνώνουν, περνούμε στην προετοιμασία της σάλτσας. Ελέγχουμε το φιλέτο του μπακαλιάρου για τυχόν κοκκαλάκια που έχουν ξεφύγει από το καθάρισμα, τα οποία και αφαιρούμε με τσιμπιδάκι. Στη συνέχεια, κόβουμε το φιλέτο σε κομμάτια

Τα οποία τα ρίχνουμε στο mixer, όπου και τα ψιλοκόβουμε.

Αδειάζουμε τα κομμάτια σε ένα μπολ, προσθέτουμε τη σκελίδα το σκόρδο πολύ ψιλοκομμένη (ακόμη καλύτερα πολτοποιημένη με το σχετικό εργαλειάκι), την ψίχα του ψωμιού (πρέπει να είναι πολύ ψιλοκομμένη), το τριμμένο parmigiano, το αυγό (ολόκληρο), λίγο αλάτι και πιπέρι (με προσοχή, όμως, μη την κάψετε) και, τέλος, την σκόνη του σαφράν διαλυμένη σε ένα κουταλάκι νερό (φροντίστε να διαλυθεί καλά για να απλωθεί και να δώσει χρώμα σε όλο το μείγμα.

Πλάθουμε τα υλικά μας καλά, έως ότου το μείγμα μας γίνει λείο και ομοιόμορφο και αποκτήσει ένα λαμπερό κίτρινο χρώμα, χάρις στο σαφράν. Σαν υφή δεν πρέπει να είναι ούτε νερουλό, ούτε πολύ σφικτό, να μπορούμε να το δουλέψουμε εύκολα με τα χέρια.

Σε περίπτωση που το δείτε λίγο αρύ για να δουλευτεί εύκολα, προσθέστε λίγο αλεύρι. Μην ανησυχείτε και το χρώμα του δεν πρόκειται να το χάσει... Αντίθετα, εάν είναι σφικτό, προσθέστε λίιιιγο νερό (μισό κουταλάκι του γλυκού). Όλα τα προκαλεί το αυγό, ανάλογα με το μέγεθός του ενδέχεται να βρεθείτε σε μία από τις τρεις καταστάσεις.

Παίρνουμε λοιπόν μικρές ποσότητες από το μείγμα και πλάθουμε μικροσκοπικές μπαλίτσες, στο μέγεθος των λουλουδιών της μιμόζας (περίπου 1 εκατ. διάμετρος). Με αυτές τις ποσότητες των υλικών, υπολογίστε ότι να σας βγουν πάνω από 120 !!!

Εάν το θεωρήσουμε απαραίτητο, βάζουμε αυτές τις μπαλίτσας στο ψυγείο για μισή ώρα, για να σφίξουν λίγο. Δεν είναι, πάντως, απαραίτητο, είναι αρκετά σφικτή η “ζύμη”

Σε ένα ευρύχωρο τηγάνι (θα πρέπει να χωρέσει όλες τις ταλιατέλες μας) ζεσταίνουμε, μαζί, το βούτυρο και το λάδι, προθέτοντας και δυό σκελίδες σκόρδο (πατικωμένες με το χέρι να σπάσουν, που θα τις αφαιρέσουμε στη συνέχεια). Τις αφήνουμε έως ότου πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα. Θα έχουν ήδη ελευθερώσει τα αρώματά τους, οπότε και τις αφαιρούμε.

Ρίχνουμε τότε στο αρωματισμένο βούτυρο τις κίτρινες …μπιλίτσες μας, τις αφήνουμε για δύο λεπτά να τηγανισθούν ανακατεύοντάς να πάρουν κάθε ίχνος από τα αρώματα και να γίνουν τραγανές,

Και σβήνουμε με το brandy. Θεέ μου τι αρώματα !!! Για αυτά και μόνο αξίζω να μου δώσει ξανά τους όρκους αιώνιας αγάπης της.....

Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, διορθώνουμε σε αλάτι και πιπέρι και σβήνουμε το μάτι.

Αφήνουμε το τηγάνι πάνω του, να διατηρηθεί ζεστό.

Σε μία κατσαρόλα με άφθονο αλατισμένο νερό ρίχνουμε τις ταλιατέλες μας

(τις ανασηκώνουμε με τα χέρια μια-δυό φορές να αφρατέψουν, μήπως και έχουν κολλήσει μεταξύ τους, παρ’ όλο το αλεύρωμα)

Και τις βράζουμε έως ότου, δοκιμάζοντάς τες, τις βρούμε βρασμένες “al dente”.

Τις σουρώνουμε και τις ρίχνουμε στο τηγάνι με τη σάλτσα μας. Σοτάρουμε,ανακινώντας έντονα το τηγάνι, για 2-3 λεπτά, να ανακατευθούν καλά οι ταλιατέλες με την σάλτσα,

Και σερβίρουμε, φροντίζοντας –για μια φορά– η περισσότερη σάλτσα να πάει στο πιάτο Της. “Τα λουλούδια στην κυρία”, δεν λένε ;

Ε, βάλτε δίπλα και ένα λουλουδάκι. Θα σας λατρέψει !!!